Վերջնահաշվարկի հաշվիչ

Ի՞նչ է ներառում վերջնահաշվարկը աշխատանքից ազատվելիս

Աշխատանքային պայմանագիրը լուծելիս գործատուն պարտավոր է լրիվ վերջնահաշվարկ կատարել պայմանագրի լուծման օրը (ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրք, հոդված 130, մաս 1)։ Վերջնահաշվարկը ներառում է չօգտագործված արձակուրդի փոխհատուցումը և, օրենքով նախատեսված հիմքերի դեպքում, արձակման նպաստը։

Չօգտագործված արձակուրդի փոխհատուցումը վճարվում է բոլոր չօգտագործված արձակուրդների համար, ոչ միայն ընթացիկ տարվա (հոդված 170, մաս 2)։ Այն հարկվում է ինչպես աշխատավարձը՝ եկամտային հարկ, սոցիալական վճար և դրոշմանիշային վճար. հարկային օրենսգրքի հոդված 147, մաս 1, կետ 12-ը այն ուղղակիորեն հանում է չհարկվող փոխհատուցումների ցանկից։

Արձակման նպաստը (հոդված 129, մաս 1) կախված է ազատման հիմքից․ լուծարման և հաստիքների կրճատման դեպքում՝ մեկ ամսվա միջին աշխատավարձ, իսկ պաշտոնին չհամապատասխանելու, երկարատև անաշխատունակության, էական պայմանների փոփոխման և զորակոչի դեպքերում՝ միջին օրական աշխատավարձի 10, 25, 30, 35 կամ 44-ապատիկը՝ ըստ անընդմեջ ստաժի։ Սեփական դիմումով, կողմերի համաձայնությամբ, ժամկետի լրանալով կամ կարգապահական հիմքով ազատվելիս արձակման նպաստ չի վճարվում։

Օրինակ․ 500 000 ֏ միջին ամսական աշխատավարձ, 10 չօգտագործված օր, 3 տարվա ստաժ, պաշտոնին չհամապատասխանելու հիմք։ Միջին օրական աշխատավարձը՝ 23 810 ֏, արձակուրդի փոխհատուցումը՝ 238 095 ֏ համախառն և 172 771 ֏ ձեռքին, արձակման նպաստը՝ 25 × 23 810 = 595 238 ֏։ Ծանուցումը՝ 35 օր առաջ։

Վերջնահաշվարկը ուշացնելու դեպքում գործատուն վճարում է տուժանք՝ ժամկետանց յուրաքանչյուր օրվա համար գումարի 0,15%-ի չափով, բայց ոչ ավելի, քան հենց գումարը (հոդված 198)։ Սա աշխատողին վճարվող տուժանք է և չի շփոթվում հարկային օրենսգրքի 401-րդ հոդվածի տույժի հետ, որը վճարվում է բյուջե։

Աղբյուրներ՝ ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրք, հոդվածներ 115, 129, 130, 167, 170, 195, 198; ՀՀ հարկային օրենսգիրք, հոդված 147։ Դրույքաչափերը՝ առ 2026-08-01.